zondag 8 februari 2026

Dag 8: Van koninklijk Eswatini naar St Lucia in het wildrijke KwaZulu-Natal

Van koninklijke heuvels in Eswatini naar neushoornland in KwaZulu-Natal (afgekort tot "KZN).
Vandaag nemen we afscheid van eSwatini, het charmante koninkrijk waar de koning meer vrouwen heeft dan we vingers kunnen tellen en waar tradities sterk leven en waar de kleurrijke verhalen over de koning met zijn vele vrouwen je nooit helemaal loslaten. 
We vertrekken om 08:00 uur uit de lodge.
Terwijl we het groene heuvelland uitrijden, wuift het land ons uit op een rustige zondagochtend. Het is een aangename 28°C.Terwijl we door het groene heuvelland rijden, hebben we nog een uitzicht op de 'Mountain of execution'. Hier moesten veroordeelden zich naar beneden werpen, hun zekere dood tegemoet. 
Mountain of 'execution'.
We rijden naar Manzini, de economische hoofdstad. Vroeger zou deze stad Bremersdorf genoemd zijn.“dorp” betekent in het Afrikaans immers klein stadje.  We vervolgen de route langs de 'Big Bend' rivier. Deze maakt hier een bocht van 180°. We komen dicht aan het drielanden punt. Hier ontmoeten eSwatini, Mozambique en Zuid-Afrika elkaar.

Grensovergang tussen eSwatini en Zuid-Afrika.
Na 162 km komen we om 10:40 uur aan de grens. Hier moeten we uit de bus en tijd voor het onvermijdelijke ritueel: om een exit stempeltje in onze paspoorten te laten zetten.
Grenspost om eSwatini te verlaten.
Grenskantoor eSwatini te Lavumisa.
Entry in Zuid Afrika.
Even later staan we alweer netjes in de rij aan de grens om Zuid-Afrika binnen te mogen. De grensformaliteiten verlopen vlot en we krijgen gratis een Entry stempeltje waardoor we officieel in Zuid Afrika binnen mogen.
Grensovergang naar Zuid-Afrika in Golela.
Grenspost 'Golela Border Control' van Zuid-Afrika.
Kwazulu-Natal
Eenmaal in Zuid-Afrika rollen we KwaZulu-Natal binnen, een provincie met een tropisch tintje en een rijk Zulu-erfgoed. De weg slingert door landschappen die almaar groener worden naarmate we St. Lucia naderen. Vele ananas en bananenplantages onderweg. 

Hluhluwe–Umfolozi Game Reserve.
In de namiddag staat het Hluhluwe–Umfolozi Game Reserve op het programma. Een van de oudste natuurparken van Afrika en volgens Hugo een echt neushoornbolwerk. We bereiken het park rond 13:00 uur na 232 km. Zodra we het park binnenrijden, opent zich een mozaïek van savanne, glooiende heuvels en acaciabomen.
Het dier op de foto is een mannelijke Nyala.
We zien vrijwel onmiddellijk deze nvala. Nyala's houden van dichte begroeiing nabij water. Het Hluhluwe–iMfolozi Park is een van de beste plekken in Zuid-Afrika om ze te zien, omdat ze zich daar veilig voelen in de rivierbossen. Het zijn "browsers", wat betekent dat ze vooral bladeren, twijgen en fruit eten in plaats van gras. Kenmerkend zijn de lange, spiraalvormige hoorns met een lichte punt. Hij heeft ook indrukwekkende franjes van lang haar langs zijn keel en buik.

Het Hluhluwe-Imfolozi park ligt in het oosten van KZN en bestaat uit twee parken zoals ook de naam. 
We speuren naar wild en worden al snel beloond: een nvala, een troep wrattenzwijnen, zebra’s die poseren alsof ze weten dat ze op onze foto’s komen. 
Twee prachtige steppezebra’s die onverstoord grazen langs de weg. Het streeppatroon van een zebra is net zo uniek is als een menselijke vingerafdruk.
We spotten een van de gevaarlijkste dieren, een waterbuffel, doch van op een veilige afstand. 
Siësta in de rivier: Een Kaapse buffel zoekt de koelte op.
Hluhluwe–Imfolozi Park voelt totaal anders dan Kruger. Waar Kruger open en uitgestrekt is, is het landschap hier dichter begroeid: golvende heuvels, struiken en bossen die het zicht beperken en elke bocht spannend maken. Het park staat bekend om zijn succesvolle bescherming van neushoorns en ademt een ruiger, bijna oerachtig karakter. Minder “eindeloze vlaktes”, meer verrassingen van dichtbij.
De opgedroogde modder vormt een beschermende laag op de huid.
De buffel, één van de big five.
Hoewel hij er in het water heel vredig uitziet, is dit een van de gevaarlijkste dieren van Afrika. De buffel dankt zijn plek in de befaamde Big Five niet aan zijn grootte, maar aan zijn onvoorspelbaarheid en kracht wanneer hij zich bedreigd voelt. Hij zoekt het water op, niet alleen om af te koelen in de brandende zon, maar ook om zich te ontdoen van parasieten (zoals teken). De opgedroogde modder vormt een beschermende laag op de huid.
Even overnemen van de driver, doen alsof ik weet waar ik heen ga.
Het gezelschap uit een van de open safariwagens.
Na een korte pauze, gaan we verder op zoek naar een van de indrukwekkende witte of zwarte neushoorns waarvoor dit park wereldberoemd is. En alsof het geluk ons ter wille is, een van die reusachtige exemplaren staat ons op te wachten. De gids vertelt over de inspanningen om deze bedreigde dieren te beschermen. 
Neushoorn waarvan men voor zijn bescherming, de hoorn heeft afgezaagd.
In de jaren 50 en 60 waren ze met uitsterven bedreigd. Na het uitgebreide fokprogramma dat zo succesvol was dat er witte neushoorns konden worden overgebracht naar andere parken en dierentuinen in de hele wereld. Na drie uren speuren, is de safari ten einde rond 16:30 uur. We vertrekken naar onze volgende lodge in St. Lucia.
Met de chauffeur van de terreinwagen.
St Lucia
Na een paar uren vol safari-ervaringen rijden we verder richting St. Lucia. St Lucia ligt aan de Indische Oceaan in de provincie KwaZulu-Natal,

Accommodatie
We logeren voor 2 nachten in de Lidiko Lodge. We komen er toe om 18:00 uur na een wel lange tocht van 360 km. De lodge heeft heel ruime comfortabele kamers.
Ruime comfortabele kamer in de lodge.
Na een dag vol indrukken schuiven we aan in een restaurant in de buurt. Iedereen bestelt dezelfde visschotel. En dan komen de borden. Enorme porties, rijk gevuld, alsof de keuken dacht: ze hebben vast honger. Schotels vol vis, en het fijne gevoel van nagenieten.
Parcours van eSwatini naar St Lucia - 360 km

Geen opmerkingen:

Een reactie posten