Dag 7: Naar Eswatini - Swaziland.

Van Hazyview naar het groene koninkrijk Eswatini, het vroegere Swaziland.

Na enkele dagen volop genieten van het wildlife in het Krugerpark, is het tijd om onze blik op een nieuw land te richten. We verlaten de comfortabele lodge in Hazyview om 08:00 uur voor een nieuwe bestemming.

We verlaten na 4 nachten de lodge nabij Hazyview.

We rijden naar eSwatini, het vroegere Swaziland. Een tocht van zo’n 302 kilometer, best een eind, maar het landschap zorgt ervoor dat de kilometers ongemerkt voorbijglijden. Via de R40 langs Witrivier en Nelspruit richting Mpumalanga. Dit betekent: 'plaats waar de zon opkomt'. Een weetje: benzine kost hier 20 Rand = 1 € per liter! Daar kunnen wij enkel maar van dromen.

Benzine prijs: 20,55 Rand (=1 €)/liter.  Op dat moment in België: 1,7 €.

Al snel laten we de Zuid-Afrikaanse vlaktes achter ons en rijden we richting de grens. We stoppen nog even aan enkele kraampjes waar alle soorten tropisch fruit verkocht wordt. Vooral bananen, maar och jammer: geen appelsienen. Het is niet het seizoen! Langs de baan vele grote bananen plantages en maïsvelden. Volgens Hugo is er hier ook een actieve suikerrietactiviteit.

Kraampjes met alle soorten exotisch fruit.

We stoppen aan de zuidelijke toegangspoort van het Krugerpark, bij de Crocodile River. Geen verrassing daar: in de rivier liggen inderdaad een paar krokodillen. 

Crocodile River.

Lui, onbeweeglijk en volledig in harmonie met hun reputatie. Ze lijken ons nauwelijks op te merken, of doen alsof, wat waarschijnlijk hetzelfde is.

Zoeken naar krokodillen.

Crocodile river.

We zijn aan de Malelane Gate, die geeft toegang tot de zuidelijke ingang naar het Kruger Park.

Op de brug over Crocodile River en toegang tot de zuidelijke ingang van het Kruger Park.

Jeppes Reef.

Na 175 km komen we rond 12:00 uur aan Jeppes Reef, of beter gezegd: de grens van Zuid-Afrika met eSwatini, het vroegere en ook nog huidige Swaziland. We moeten even de bus uit om een exit-stempeltje te halen. Zuid-Afrika uit, stempel erin, zo werkt dat. Op papier een formaliteit, in de praktijk toch altijd een momentje waarop iedereen plots heel braaf zijn paspoort vasthoudt. We verlaten tenslotte de Republiek Zuid-Afrika. Een kleine formaliteit, maar wel eentje waar grenzen letterlijk op gebouwd zijn.

Eenvoudige Zuid-Afrikaanse grenspost.

Tussen de Zuid-Afrikaanse grenspost en die van eSwatini belanden we in het niemandsland. Geen vlaggen, geen stempels, maar wél een culturele opwarming. Onze organisatie trakteert ons daar op een spoedcursus traditionele Swazi-huwelijksgebruiken. 

Zo leren we dat elke man er officieel twee vrouwen mag hebben. Klinkt royaal, maar er hangt een prijskaartje aan vast: per echtgenote vijftien koeien, netjes af te leveren. Liefde is mooi, maar blijkbaar loeit ze ook.

Op bezoek in een klassieke Swazi-hut om meer te leren over de rijke cultuur en huwelijksgewoontes van vroeger en nu.

Ook de regels rond het bezoek van één van de vrouwen aan haar man passeren de revue. Die worden met zoveel gezonde humor uitgelegd dat zelfs de koeien er bijna van beginnen te gniffelen. Blijkt dat een man hier twee vrouwen mag hebben. Niet gratis, uiteraard. Per vrouw zijn er vijftien koeien verschuldigd. Ik kijk even rond in de groep: niemand begint spontaan te rekenen, maar de conclusie hangt in de lucht. Liefde is mooi, maar koeien zijn duur.

Traditionele dans en muziekopvoering.

Alsof de huwelijksgebruiken nog niet genoeg stof tot nadenken geven, krijgen we er ook nog een dansvoorstelling en een zangoptreden dat verrassend krachtig weerklinkt in het niemandsland. Geen tickets, geen gordijnen die opengaan, gewoon zang, beweging en een publiek dat toevallig net de grens oversteekt. Even later zien we de meisjes in strakke jeansbroek vertrekken naar ergens.

Toegang tot een voor ons nog een nieuw land: eSwatini.

Na deze dansvoorstelling volgt nog de procedure om een stempeltje van eSwatini in onze reispassen te krijgen. Hierdoor mogen we het land eSwatini binnen.

Het land heet officieel eSwatini.

Aanschuiven aan de grenspost, 'Border Post', voor een entry stempel van eSwatini.

eSwatini heeft twee hoofdsteden:

Mbabane: De bestuurlijke hoofdstad.

Lobamba: De economische hoofdstad.
Het is ondertussen 14:00 uur geworden en 177 km van Hazyview. Via PiggsPeak verder eSwatini in.

Daar verandert het uitzicht meteen: eSwatini is verrassend groen, zacht golvend en heerlijk rustig. Het voelt alsof je een compact bergland binnenrijdt, waar achter elke bocht een nieuw vergezicht wacht.

Dit kleine koninkrijk wordt bestuurd door koning Mswati III, een figuur die zowel traditioneel erfgoed als modernere invloeden op zijn eigen manier weet te combineren. 

Maguga dam.

Deze ligt in het noordwesten van eSwatini aan de Komati-rivier en is met zijn enorme omvang een van de indrukwekkendste infrastructuurwerken van het koninkrijk. De dam is ongeveer 115 meter hoog en kan tot 332 miljoen kubieke meter water vasthouden, een gigantische “bassin” dat de heuvels en landschappen eromheen domineert. 

Maguga dam.

Dit gigantisch stuwmeer, is goed voor irrigatie, energie én mooie uitzichten. We stoppen even, kijken rond en nemen enkele foto's. Hij werd gebouwd in samenwerking tussen eSwatini en Zuid-Afrika, en geopend begin jaren 2000. De dam voorziet Zuid Afrika met een enorme hoeveelheid water

Een vleugje koninklijke traditie, een koning met 16 vrouwen (in 2025)

eSwatini is een land waar tradities sterk leven, en dat merk je ook aan het koningshuis. Elk jaar vindt  de Umhlanga plaats, het kleurrijke rietdansfestival waarbij duizenden jonge vrouwen samenkomen om te dansen voor de koningin-moeder. Het draait vooral om cultuurbehoud, maar tijdens dit festival kan de koning volgens de traditie ook een nieuwe vrouw kiezen.

Dat gebeurt via oude gebruiken: de vrouw wordt voorgesteld aan de koningin-moeder en de bruidsschat wordt betaald. De koning heeft meerdere vrouwen, iets wat in eSwatini normaal is en vooral een symbolische en politieke betekenis heeft. Voor ons als reizigers is het een bijzonder stukje achtergrond dat helpt om dit kleine koninkrijk beter te begrijpen, een land waar tradities nog duidelijk aanwezig zijn in het dagelijks leven.

Accommodatie.

We komen aan bij de lodge tegen het einde van de namiddag om 17.00 uur, na een dag van 300 kilometer. Eén nacht hier. Net op tijd om tot rust te komen en de reis even te laten bezinken. We logeren in Mantenga Lodge

Een kamer in de lodge.

Route van Hazyview tot eSwatini: 303 km.