Dag 2: Van Addis Ababa naar Johannesburg en verder naar Pretoria.

Bestemming Zuid-Afrika - We komen de volgende dag toe én met een tijdverschil.

In Ethiopië is het in onze wintertijd 2 uur later dan in België. Of het nodig is om onze systemen in te stellen op deze nieuwe tijd laat ik maar zo. In Zuid-Afrika is er weer een nieuwe tijd!

Van Addis Ababa naar Johannesburg.

Na deze overstap in Addis Ababa begint de tweede etappe: de vlucht naar Johannesburg. Nu is het met een Airbus A350, met dezelfde zetelindeling: 3 - 3 - 3. Om 08:45 uur vertrekken we richting Johannesburg. Even later wordt nog een ontbijt geserveerd, een onderbreking tijdens de reis. Nog een vlucht van 5 uur en 20 min.

Aankomst in de luchthaven van Johannesburg en Pretoria: O.R. Tambo International Airport.

De naam van de luchthaven, O. R. Tambo, is van een strijder tegen het apartheidsregime en een medestander van Nelson Mandela. Het was ook de voorzitter van het ANC.

Aankomst in Johannesburg/Zuid-Afrika.

Na een vlucht van 5 uur 20 minuten landen we om 13:20 uur in Johannesburg luchthaven. We zijn dan reeds een uur verder ten opzicht van België. In onze wintertijd is het tijdverschil met België: +1 uur.

Brussel - Addis Ababa - Johannesburg

Tijdreizen voor beginners.

Wie dacht dat tijdreizen alleen iets voor sciencefictionhelden was, heeft duidelijk nog nooit via Ethiopië naar Zuid-Afrika gevlogen. We vertrekken netjes in de Belgische tijdzone, landen in Addis Ababa waar de klok twee uur vooruit springt. We zetten daarna koers naar Zuid-Afrika, dat dan weer een uur achter Ethiopië tikt maar wel een uur verder dan in België. Begrijp je het nog?

Kort gezegd: onze uurwerken, smartphones en interne biologische klok hebben deze route niet op voorhand doorgesproken. Terwijl de ene smartphone al braaf de juiste lokale tijd toont, lijkt de andere nog in België te zitten, en ons horloge… tja, dat doet dapper mee maar geeft intussen een tijd aan die vermoedelijk niet op deze planeet bestaat.

Gelukkig is er één universele waarheid: waar we ook landen, het is altijd het juiste moment om op avontuur te gaan. Maar geen stress: in elke tijdzone begint het avontuur gewoon opnieuw.

Aankomst in Johannesburg.

Na aankomst op de luchthaven worden we verwelkomd door Hugo de lokale gids en chauffeur. Hugo is op zaterdag met zijn bus vanuit Kaapstad vertrokken naar Johannesburg.

Hugo is bezig met de koffers in het aanhangwagentje te laden.

Immigratie.

De immigratie verloopt vlot. Een vlugge stempel in het paspoort en we zijn binnen. We wisselen nog in de luchthaven Euro's voor ZAR: 1 Euro = 20 ZAR.

Naar Pretoria.

Moeten we nu zeggen dat we naar de hoofdstad rijden? Eigenlijk wel, alhoewel een beetje uitleg er iets verduidelijkt.

Zuid-Afrika en zijn hoofdsteden… jawel, meervoud, en ze zijn niet eens de enigen.

In Zuid-Afrika houden ze wel van variatie. Eén hoofdstad? Veel te saai. Ze hebben er drie — gewoon omdat het kan.

Pretoria doet het papierwerk en noemt zichzelf daarom de administratieve hoofdstad. Hier is ook het kantoor van de president en de regering. Hier worden de dagelijkse beslissingen genomen en zwaait de baas de scepter.
Kaapstad zet zich in voor de wetgeving, waarschijnlijk omdat ze daar de mooiste vergaderzalen hebben (met zeezicht!).
Bloemfontein zorgt voor gerechtigheid als juridische hoofdstad, al klinkt de naam eerder als een plek waar je bloemen gaat kopen.

Kortom: drie hoofdsteden, drie keer gelijk. Handig voor wie van afwisseling houdt, iets minder handig voor wie zijn reisquiz moet invullen. En alsof dat nog niet genoeg is, blijken ze internationaal niet de enigen in hun “hoofdstedelijke tweespalt”:

Nederland heeft officieel Amsterdam als hoofdstad, maar de regering zit dan weer gezellig in Den Haag.
Bolivia gaat nog een stapje verder: Sucre is de officiële hoofdstad, maar La Paz bestuurt het land alsof het allemaal perfect logisch is.

Conclusie? Het concept “één hoofdstad” blijkt vooral iets voor landen die niet van afwisseling houden. Wij reizen dus door een wereld waar hoofdsteden net zo flexibel zijn als onze tijdzones — en eerlijk: dat maakt het alleen maar leuker.

Pretoria: Het Voortrekkersmonument – een granieten herinnering aan een groot avontuur.

In Pretoria torent het Voortrekkersmonument imposant boven het landschap uit — een massief granieten blok dat men onmogelijk kan missen. Het staat hier als eerbetoon aan de Voortrekkers, de Afrikaner pioniers die in de 19de eeuw met hun ossenwagens het binnenland introkken op zoek naar nieuwe leefgebieden. De Boeren, ook wel Voortrekkers genoemd, wilden zich niet onderwerpen aan het Britse bestuur en de gelijkheidsbeginselen die dat nastreefden.

Voortrekkersmuseum, gebouwd in 1949.

Het monument oogt een beetje als een kruising tussen een fort, een tempel en een gigantische kluis. Binnenin heeft men een prachtig marmeren fries dat het verhaal van de Grote Trek vertelt — compleet met wagens, pioniers en een flinke portie geschiedenis.

Met zulke ossen-wagens trokken de Voortrekkers op zoek naar een vrij en beter leven.

In het midden ligt de Cenotaaf, waar elk jaar op 16 december precies om 12 uur een zonnestraal naar binnen valt. Dat is niet toevallig: de architect had een zwak voor symboliek én perfecte timing.

Het monument is 64 meter hoog en ligt op een heuvel 1532 meter boven zeeniveau..

Bovenop het monument heeft men een prachtig panorama over Pretoria, ideaal om te beseffen hoe groot het avontuur van die pioniers eigenlijk was. Om tot boven te geraken hebben we 130 treden nodig.

Boven op het Voortrekkersmuseum.

Het monument werd opgericht ter nagedachtenis aan de Voortrekkers die de Engelse Kaapkolonie tussen 1835 en 1854 verlieten en de binnenlanden van Zuid-Afrika introkken.